:: โรงเรียนบ้านบัลลังก์ :: [ กระดานข่าว] | [สมุดเยี่ยม]               
ยินดีต้อนรับทุกท่าน สู่  โรงเรียนบ้านบัลลังก์  " วิชาการเป็นเลิศ  เทิดคุณธรรม  นำกีฬา  พัฒนาชุมชน "    
  :: โรงเรียนบ้านบัลลังก์ ::ยินดีต้อนรับทุกท่านด้วยความยินดียิ่ง ::::
ของขวัญจากกาลเวลา
 
 ...ขอนำเอาข้อคิดดี ๆ จากหนังสือเล่มหนึ่ง ที่ข้าพเจ้าได้ซื้อหนังสือเล่มนี้จากงานแสดงหนังสือแห่งหนึ่ง..
 ยกเอาแนวคิดบางตอนที่ประทับใจ และอยากให้ทุกคนได้อ่านแล้วนำไปเป็นข้อคิดในการดำเนินชีวิตต่อไป...

ข้าพเจ้าไม่มีเจตนาใด ๆ ที่นำความประทับใจบางตอนมาแบ่งปันให้หลายคนได้อ่าน ขอบคุณที่มีหนังสือดี ๆ
    อีกเล่มหนึ่ง  อย่าง
...ของขวัญจากกาลเวลา...

 ความสำเร็จ คือรางวัลแห่งชีวิต
ของขวัญล้ำค่าของแต่ละคนย่อมแตกต่างกันไป
ความสำเร็จอาจไม่ได้มาโดยง่าย
แต่ก็ไม่ยากเกินไปสำหรับหัวใจที่มุ่งมั่น ทุ่มเท
ก้าวต่อไปเถอะ ของขวัญจากกาลเวลาจะยังคงรอคอยเราเสมอ

    
 ของขวัญจากกาลเวลา
คือ ประสบการณ์ที่ผ่านมาในชีวิต
เรียนรู้สิ่งถูกผิด
เรียนรู้สิทธิ์ความเป็นคน
เรียนรู้จากความจริง
ที่ยากยิ่งและสับสน
เรียนรู้ว่าตัวตน
ค่าจักล้นที่ความดี...

วันใหม่หมุนเปลี่ยนแทนวันเก่า
วันเหงาหมุนเคียงคู่วันฝัน
หากวันนี้ไม่ดีเช่นทุกวัน
วันทบวันพอกพูนความล้มเหลว
วันพรุ่งนี้จักผ่านมาเมื่อพรุ่งนี้
อาจบางทีเบื้องหน้ายังมีเหว
ในความเลวยังมีที่กว่าเลว
เพียรจุดเปลวความดีต้านเอาไว้
วันคืนผ่านไปไม่คืนวัน
จากวันวานล่วงผ่านสู่วันใหม่
วันนี้ วันหน้าหรือวันไหน
ปลุกหัวใจตามให้ทันวันเวลา


ก้าวไปเถอดคนกล้า        อย่ามัวช้ารีรอก้าว
หนทางสู่ดวงดาว          วางทอดยาวเป็นเดิมพัน
ชีวิตต้องฟันฝ่า        ให้ได้มาเพื่อสิ่งฝัน
วันหนึ่งคงถึงวัน        คว้าสิ่งนั้นได้ดังใจ
ก้าวไปเถิดคนกล้า        วันเวลาไม่คอยใคร
เติมความหวังกำลังใจ        สู่จุดหมายในชีวิต


กว่าจะถึงรุ่งเช้าที่เฝ้าฝัน
ใต้แสงจันทร์เยือกเย็นแสนเหน็บหนาว
จะอดทนผ่านคืนวันอันยืนยาว
ความหวังไม่ว่างเปล่าในดวงตา
ยังคงความมั่นคงในจิตใจ
ทุกทุกสิ่งที่หมายยังทรงค่า
จนตะวันเรื่อแสงที่ปลายฟ้า
กว่ารู้ว่าเวลานั้นได้มาถึง...


เมื่อล่วงผ่านคืนวันอันรวดร้าว
ทุกเรื่องราวแลกมาอย่างกล้าหาญ
เมื่อล่วงพ้นคืนวันอันทรมาน
ย่อมค้นพบแสงตระการอยู่รำไร
คือการเริ่มต้นของวันนี้
ในทุกที่ครอบคล้มแต่ฟ้าใส
ผ่านเรื่องราวการต่อสู้อันยาวไกล
ได้เริ่มต้นวันใหม่ในชีวี....

อย่าท้อเพียงเพราะพ่ายแพ้    
ขอแค่มีแรงฝัน
พรุ่งนี้ยังมีวัน
ให้ฝ่าฝันเพื่อกลับคืน
เมื่อล้มอย่ารอนล้า
เก็บน้ำตาความขมขื่น
เจ็บช้ำต้องกล้ำกลืน
กล้าแกร่งออกก้าวไกล
จากมืดย่อมสู่สว่าง
หนทางแห่งวันใหม่
รอคอยความมั่นใจ
ได้ก้าวไปอย่างมั่นคง
หวังเห็นที่เป็นฝัน
สิ่งนั้นจะยืนยง
กี่ครั้งที่ล้มลง
ฝันยังคงจะยิ่งใหญ่
ฟ้ารุ่งของพรุ่งนี้
คงมีที่ให้ก้าวไป
ตามฝันตะวันไกล
ด้วยหัวใจไม่ยอมแพ้...


นายวีระชาติ   ไชยชาญ